Monday, April 11, 2016

නාඬන් පුංචි හිරමණේ


නාඬන් පුංචි හිරමණේ
ඇවිදින් ඔන්න වසන්තේ
මේ රූණු කරේ පොල්වතු බෝමා
මට පාඩගම් පබළු අරගෙන
පොල් මල් පිපිලා - දොරකඩ
අර බලපල්ලා....


රත්න ශ්‍රී විජේසිංහයන් ලියූ ‘‘මල් අහුර‘‘ රසාස්වාදන කෘතියට අනුව මේ විදියට පුංචි හිරමණයට කතා කරන්නෙ රංචාගොඩ ළමයා. රංචාගොඩ ඉපදුණු ඈ දීග ගිහින් තිබුණෙ රුහුණු රටට. ඒ වැඩි කළඑලියක් නැති ගම ගෙදරකට වෙන්න ඕන. හිරමණයටත් වැඩ අඩුවෙන්න ඇත්තෙ ඒ නිසයි. රංචාගොඩ කවිකාරි හිරමණයට කියනවා  ඉතින් නාඬන්න පුංචි හිරමණය, ඔන්න වසන්තය ඇවිදින්. වසන්ත මංගල්ලෙට කරන්න ඔයාටත් හරි හරියට වැඩ තියේවි කියල.

රූණුකරේ පොල්වතුවල පොල් මල් පිපිලා තියෙන්නෙ හරියට වසන්තයට තෑගි අරන් ඇවිදින් වගේ... කරට පබළු වැල්, පයට පාදජාලා නැති අඩුව රංචාගොඩ ළමයට දැනෙන්නෙ නැහැ... වසන්තයට සැරසෙන ගහකොල වගේ ඇයත් සතුටින් පිරිලා... ජීවිතයේ කටුක බව අමතක කරල ඇය සුබවාදීව ජීවිතේ බාර අරන්....


දොංත දොං රබන් පදයට
පංචි කිරිකවඩි හිනැහෙන
දවස ඇවිල්ලා
කහට පොතු කකා හම යන
කටින් වාරමක් කියන්න
දත මැදපල්ලා.....

ගම්දොර කොයි තරම් අමාරුකම් තිබුණත් අවුරුද්ද කියන්නෙ ඒ හැමදෙයක්ම අමතක කරලා සතුට පිරිවරාගන්න සමය... අලුත් අවුරුද්දට පංචි, කිරි කවඩිත් හිනැහෙනවා.. මේ අවුරුදු කෙළි සෙල්ලම් අද අපට ආගන්තුක වුණත් අද වගේ අන්තර්ජාල, ටීවී, දුරකථන නොතිබුණු කාලෙක සතුට බෙදන්න මේ ජන ක්‍රීඩාවන් කොයිතරම් මෙහෙයක් කරන්නට ඇත්ද?

බුලත් විටට අඩුවැඩිය යහමින් ඕන. ඒ වෙනුවෙන් මිලක් ගෙවන්න අසීරු වුණාම විකල්පයක් වුණේ කහට පොතු.. කහට පොතුවලින් හම ගිය කටින් වාරමක් කියන්නත් හැබෑ සතුටක් හිතේ ඉහිරෙන්න ඕන. රංචාගොඩ ළමයා වගේ කවිකාරියක් ඉන්න තැනක ඒ සන්තෝෂය පිරී ඉතිරෙන බවට විවාදයක් නෑ...  

කොන්ද කොඳ කැකුළු කදිරන්
පුංචි ඉණට සේල අරන්
එයි ද කොබෙයියෝ
රංචාගොඩ කවි සීපද
කන්දීලා මල් යහනට
වඩින්න දෙයියෝ....

අවුරුද්දෙ වැඩිම සතුට තියෙන්නෙ දරුවන්ට. දරුවන්ගෙ සතුට තමයි දෙමව්පියන්ගෙත් අවුරුද්ද. පුංචි පැංචන්ට සේල අරන් එන්නෙ කොබෙයියන්ද? කොබෙයියා කියන්නෙ කලබලයක් නැති හරිම අහිංසක සතෙක්. කොබෙයියා ළඟ වෛවර්ණ සළු පිළි නම් නැති බව ඇත්ත. රංචාගොඩ කවි සීපද අහල මල් යහනට දෙවියන්ට වඩින්න කියන්නෙ මේ හැම සුබ ප්‍රාර්ථනාවක්ම ඉටුවෙන්න ආශිර්වාදය අරන් වෙන්න ඕන...

රංචාගොඩ ළමයට වසන්තය උදාවෙන්නෙ ගම්දොර හැමටම සතුටින් ඉන්න හැකි වුණොත් විතරයි... ගීතයෙන් කියවෙන්නෙ ඒ වෙනුවෙන් ඇගේ හිතේ ගොනුවෙන පැතුම් සම්භාරය ගැන කියලයි මට හිතෙන්නේ.

හඬ මුසු කළේ ප්‍රදීපා ධර්මදාස
රත්න ශ්‍රී විජේසිංහයනගේ පද සරණිය
සප්ත ස්වර දැහැන සරත් දසනායක...

video


බක් මාසයේ වසන්ත මංගල්‍යය ගැන ගම්දොර ගෙවුණු ළපටි වියේ මතක සැමරුම් නම් එමටයි.. අවුරුද්දට මල්, මල් චීත්ත ගවුමක් ලැබුණ හැටි, ඔන්චිල්ලා පැද්ද හැටි, උණ බම්බු කාල තුවක්කු, කොහු කිරිල්ල බට තුවක්කු, කැවුම් කොකිස් සුවඳ උතුරන වට්ටි පෙට්ටි වෙන වෙනම කැවිලි පුරවන් බලන් උන්නු හැටි... අඹමල්, කජු මල් මියුරු ඵල බවට පත්වෙමින් රස නහර පිනවූ හැටි, අවුරුදු කෑම මේසෙ විශේෂ කළ අමු කජු මාළුව... මේ සියල්ලම සුන්දර මතක. අතීතයට අයිති..

කැට පොලේ වෙන රණ්ඩුවක්, අවුරුදු සරු වෙලා බීමතින් වැනි වැනී ගීයක් ගයමින් යන රුවක්, අළුත් ඇඳුමක් -කැවිලි පෙවිලි- රතිඤ්ඤා -නිලා -බඹර චක්කර අහිමිව දුකෙන් මැලවුණු සිඟිති මූණක්.... මේ සියල්ලත් අවුරුදු මතකයට ඇතුළත්...


අද ඒ අවුරුද්ද නැහැ.. පුරුද්දට කරන චාරිත්‍ර වලට සීමාවෙලා... අපේ ජීවිත කොයිතරම් යාන්ත්‍රික වෙලාද කියනව නම් අද රංචා ගොඩ ළමය උන්න නම් එයාට වුණත් කයි සීපද අමතක වේවි... 

No comments:

Post a Comment